Астанада жаңадан салынған тұрғын үй кешенінен пәтер жалдағаныма екі ай болғанда, астыңғы қабаттың көршісі — егде жастағы әйел күнде келіп «түнде тықырлайсыңдар, тыныштық бермедіңдер» деп шағымдана бастады.
Мен жалғыз тұрамын, сағат онда ұйқыға жатамын. Басында «жаңа үй ғой, дыбыс оңай өтетін шығар» деп ақталып жүрдім. Бірақ шағым көбейіп, тіпті пәтер иесіне қоңырау шалып, мені шығарып жіберуді талап етті.
Пәтер иесі ашуланып, соңғы ескерту жасады. Өзімнің таза екенімді дәлелдеу үшін қонақбөлмеге түнде қозғалысты жазып алатын камера қойып кеттім. Таңертең видеоны ашқанда жүрегім тоқтап қала жаздады.
Түнгі сағат үште қонақбөлменің есігі баяу ашылып, ішке белгісіз біреу кірді. Ол асықпай диванда отырды, тоңазытқышты ашып су ішті де, қайтадан шығып кетті. Бет-аузы анық көрінетін.
Бұл — сол төменгі қабаттағы көрші әйелдің өзі еді.
Полиция шақырып, видеоны көрсеткенде барлық шындық ашылды. Пәтер иесі бұрын есік құлпын ауыстырмай, кілттің бір данасын «төтенше жағдай болса қарап жүріңіз» деп сол көршіге қалдырған екен. Әйелде деменция ауруының бастапқы сатысы бар болып шықты: ол түнде ұйқысырап, бұл пәтерді әлі де өзінікі (бұрын ұлы тұрған) деп ойлап, кіріп жүрген. Ал таңертең өзінің не істегенін ұмытып қалып, төбеден шыққан дыбысқа меңзеп жүрген екен.
Добавить комментарий
Для отправки комментария вам необходимо авторизоваться.